
Boer Piet ook wel Bentje, doet nooit een vlieg kwaad. Tenzij een laf ventje, zijn Mientje zo slaat. Haar pijn maakt hem ziek. Dus greep hij een riek, en spietste de dief op het melkapparaat.
De politie was druk met het schrijven van bonnen. Die komen toch pas als het bloed is geronnen. Van mijn erf met die gast. Boer Piet was alvast, gepast met zijn eigenrichting begonnen.
Het zit toch net iets anders in elkaar:
“Het was een worsteling op leven en dood, die voor een 34-jarige man uit Nuenen zondagochtend dodelijk afliep in de vijver van een woonboerderij aan de Opwettensedijk 50. Dat zeggen de bewoners Bentje Bisseling (52) en Mimi van Deurzen (55) uit Nuenen.
Ze zijn zichtbaar van onder de indruk van de gebeurtenissen, maar ogenschijnlijk ook gelaten. Omringd door enkele familieleden en in het bijzijn van hun advocaat Carlo Oomes vertellen ze een dag na het drama aan een keukentafel in Nuenen voor één keer hun verhaal.
Het is hun versie van de fatale gebeurtenissen, beseffen ze, maar het is ook het verhaal op basis waarvan justitie zondagavond besloot dat Bisseling het verdere onderzoek thuis mag afwachten. Want officieel wordt de 52-jarige inwoner van Nuenen verdacht van doodslag, zo is hem na zes uur van verhoor verteld, maar de politiewoordvoerder noemt dat een ‘technisch verhaal’. Naar buiten toe meldt het twintigkoppige onderzoeksteam niet eens officieel dat Bisseling als verdachte is aangemerkt.
“Ik wilde die ochtend gaan metselen aan ons schuurtje. Mimi liep alvast naar buiten om de schuur te openen. Terwijl ik in de bijkeuken mijn werkschoenen dichtsnoerde, hoorde ik haar praten. Ze vroeg aan iemand wie hij was, en zei dat hij weg moest gaan”, begint Bisseling zijn relaas.
Zijn arm zit in een mitella en zijn duim in een soort plastic brace, die roodgekleurd is door het bloed. De duim moet meerdere keren per dag gespoeld worden om infecties tegen te gaan en Bisseling moet een hiv-test ondergaan. Blauwe plekken, rode striemen en overal kleine snijwondjes ontsieren zijn gezicht.
“Ik zag de man op zijn rug en hij hield een riek vast. Mimi liep achteruit, maar viel. Op dat moment begon hij haar te steken. Ik dacht toen alleen nog maar: ‘Straks steekt hij haar hartstikke dood’.” Bisseling twijfelt dan geen moment en duwt de man weg. Die heft volgens hem de riek steeds omhoog, reden voor Bisseling om datzelfde te doen met een inderhaast gepakte steen. “Ik deed alsof ik de steen wilde gooien. Ik wilde hem koste wat kost op afstand houden. Hij riep nog dat hij gestuurd was door Jezus.” Bisselings partner Mimi van Deurzen loopt dan in paniek de straat op. Ze gilt en roept om hulp. Als ze een auto weet aan te houden, draagt ze de bestuurder op om 112 te bellen. “Ik zei dat er een panieksituatie was, dat er een inbreker was.”
Terwijl Mimi wegrent om hulp te halen, probeert Bentje Bisseling op dat moment zijn opponent naar achteren in de tuin te lokken. “Ik wilde hem richting het weiland krijgen. Ik dacht dat als ik hem dan vrij baan zou geven, hij zou kunnen vluchten. Ik viel echter om en hij kwam op me af met die riek. Ik heb die volgens mij weten af te weren, maar we vielen daardoor samen in de vijver.”
Het water in de anderhalve meter diepe vijver was ijskoud, zegt Bisseling. In het vierkant van acht bij acht meter worstelen de mannen dan op leven en dood, zegt Bisseling. “We hebben elkaar vastgepakt en verdwenen onder water. Hij beet toen zo hard in mijn duim, dat hij tot op het bot is gekomen. Ik wilde loskomen, maar dat lukte niet, hij bleef me maar bijten. Hij stak in mijn ogen en in mijn gezicht en krabte met zijn nagels. Ik besloot toen hem net zo lang onder water te houden, totdat hij los zou laten. Ik was zelf ook onder water en op het moment dat hij inderdaad losliet, kwamen we beiden boven.”
Uit angst geeft de Nuenenaar de jongere man een zet. Die drijft dan al met zijn gezicht naar beneden. Bisseling weet uiteindelijk zelf uit de vijver te komen. Doorweekt en uitput wil hij toch nog proberen om vanaf de kant de ander uit het water te halen, zegt nu de dag erna.
Zodra Bisseling uit de vijver is, komen enkele buren aangelopen. “Ze zeiden dat ik er beter van af kon blijven. Ik kon van de kou ook bijna niets meer.”
Als de politie arriveert, ligt de zwaargewonde, bloedende Besseling op de bank. Hij heeft volgens partner Mimi van Deurzen dan een ‘korte ademhaling’ en veel pijn. “We keken steeds of Bentje het wel overleefde, eigenlijk niet meer denkend aan wat er in de tuin was. We hebben de hulpverleners wel direct naar de vijver gestuurd, maar ze kwamen al snel terug.” Bisseling noemt de dood van zijn opponent ‘erg’. “Maar wat kan ik er van zeggen? Ik was zo moe. Je zit allebei net zo lang onder water.” Hij ziet zichzelf niet als verdachte. “Ik heb mezelf verdedigd. Ik heb niet met een riek gestoken.”
Een held wil hij zichzelf zeker niet noemen. Bisseling lijkt er nuchter onder, werd in de nacht slechts eenmaal wakker en dat was van de pijn, maar zijn blik keert zo nu en dan naar binnen. Mimi huilde bijna de hele nacht, zegt hij. “Had hij mijn huis maar leeggehaald, maar hij moest me niet aanvallen”, zegt ze. “Geloof een ding: wij hebben hier niet om gevraagd.” Waar hun ervaringen met de politie en ambulancemedewerkers ‘honderd procent positief zijn’, zijn ze geschrokken van alle media-aandacht en de reacties van het publiek. Hun advocaat noemt het bijzonder dat ‘meneer’ alweer vrij is. “Dat is in dit soort zaken meestal niet zo. Zijn verhaal gaat richting noodweer. En geen noodweer-exces, want er is met blote handen gevochten.”
De recherche sprak gisteren eind van de middag in in een persbericht van een ‘drama’, waarbij de verklaringen van de bewoners nu vergeleken gaan worden met het uitgebreide sporenonderzoek dat twee dagen lang is uitgevoerd rond de woonboerderij. Vandaag wordt bovendien sectie verricht op het stoffelijk overschot van de 34-jarige man.
Het Nuenense stel heeft een sterk vermoeden over de reden van de komst van de Nuenenaar. “Bij onze buren, bij Harrie, zijn braaksporen aan de achterdeur gevonden.
Daar zaten gaten van een riek. Vermoedelijk is de man achterlangs via de paardenstallen naar hun huis gelopen, en heeft hij daar de riek ook gepakt. Toen hij hun deur niet openkreeg, heeft hij via de open verbinding in onze schutting ons schuurtje gezien. Daar wilde hij waarschijnlijk gereedschap pakken.” “Het zonnetje scheen zo mooi en ik had zin om te metselen”, zegt Bisseling, terwijl hij nog een sigaret opsteekt.”
waarvan akte, dank voor de aanvulling.